Crisisopbrengst

We hebben thuiswerken en leegstaande kantoren. We hebben liften waar je niks mee kunt qua 1,5 meter. We hadden, voor corona, ook leegstaande kantoren buiten reguliere openingstijden. Filedruk, omdat we allemaal tegelijk naar het werk moesten. En vrijetijdsdrukte omdat we allemaal tegelijk moesten sporten, naar school gingen, boodschappen deden, recreëerden enzovoort. Ik overdrijf wat, maar je begrijpt de bedoeling.

Het aantal besmettingen op het werk is zeer beperkt t.o.v. thuis en Horeca. Kijk maar na bij het RIVM. Dat terwijl toch ook alweer heel wat mensen wel naar de werkplekken reizen. Blijkbaar doen we daar iets goed. Ondertussen wordt ook heel duidelijk wat alle nadelen van verplicht vanuit huis werken zijn. Isolatie, lastiger afstemmen, saai, je kunt het lijstje zelf aanvullen.

Kortom, laten we van de nood een deugd maken. Ik wil pleiten voor verregaande flexibilisering van werktijden. En dan vooral voor de kantoorpopulaties. Ik kan eigenlijk alleen maar voordelen bedenken. Beter gebruik panden, meer mogelijkheden om werktijden aan te passen aan leefsituatie, betere verdeling zorgtaken. Wel samenwerken met collega’s, maar niet allemaal tegelijk. Uiteraard meer mogelijkheden om de werkomstandigheden aan 1,5 aan te passen enzovoort. Geeft ook gelijk ruimte om ochtendmensen en avondmensen wat tegemoet te komen. En natuurlijk beter gebruik van het OV-net en de wegen. En het meest overheersende; de stimulans die ervan uitgaat voor de economie.

We kunnen gewoon allemaal weer aan het werk. Schouders eronder en knallen. We moeten wel, want het huidige beleid en de huidige oplossingen leiden tot steeds minder, en uiteindelijk tot niets. Ik denk dat we het kunnen, vooral omdat we in de afgelopen maanden hebben geleerd dat je echt niet de hele dag op elkaars lip hoeft te zitten om goed samen te werken. De combinatie van oude nadelen en dit inzicht leidt tot de kans op vernieuwing. En dat op een manier dat we echt kunnen herstellen. Heeft de lock-down toch nog iets opgeleverd.

Hans van Westen